Environmental Leadership in Climate Change Adaptation for Southeast Asia (ELCCA SEA)

Date and Venue

6th-10th February 2012 at Maejo University, Chiang Mai, Thailand

Overview

Aims to develop Southeast Asian nationals to play strategic roles in their respective countries toward instituting policies and leading initiatives that primarily focus on CCA in the agriculture and natural resources management sectors.

Description

Champions are advocates of change. The creation of champions has proven to be an effective strategy in environmental advocacy and other areas of development work. Champions serve as leaders who bring vital issues and concerns to the attention of those within their sphere of influence.

The role of climate change adaptation (CCA) champions at the local level is especially important. This training-workshop was created in response to the growing need to widen awareness and spark collective action at the local level towards developing initiatives that can strengthen the region’s capacity to cope with the risks presented by climate change in agriculture, rural development and natural resources management. It will develop Southeast Asian nationals to play strategic roles in their respective countries toward instituting policies and leading initiatives that primarily focus on CCA in the agriculture and natural resources management sectors.

Objectives

The training-workshop aims to develop local-level champions who can push for the development and implementation of CCA policies and initiatives in their respective locales/areas of responsibility. Specifically, it aims to:

1. Provide participants with core climate science concepts for them to have a better understanding of the climate change phenomenon and its impact on agriculture and NRM;
2. Discuss CCA concepts and various knowledge-based strategies and techniques available in managing the risks brought about by climate change; and
3. Broaden the participants’ perspectives on agricultural and natural resource management and leadership.

Coverage

The training-workshop will use a variety of instructional methods and techniques (i.e., lecture-discussions, case presentation, role play, debate, etc.). It has six main parts:

1. Climate Setting: Leadership Challenges in Climate Change
2. Module 1. Climate Change Science: An Introduction
3. Module 2. Climate Change Adaptation and Mitigation: Basic Concepts and Principles
4. Module 3. Climate Change Adaptation and Mitigation Program Implementation: Relevant Institutional Frameworks
5. Module 4. Transformative Leadership in Adapting to and Mitigating the Impacts of Climate Change
6. Workshop: Commitment as a CCA Champion

Intended Participants

Thirty (30) local executives, development planners, technical advisors and researchers who: display leadership potential; and
are affiliated with a government, non-government or policy-oriented organization that is actively involved in sustainable agriculture, rural development and natural resource management (NRM) at the local/grassroots level.

Find out more about the event here

Khun Sunya, on the right in the picture below,  has now been transferred to work at Lumphun and his job has been in Chiang Mai has been handed over to Khun Payat  (Mobile 081 950 2197) on the left.

This photo was taken during the opening ceremony for Environment activities on 2nd December 2011 during which a deputy of the governor of Chiang Mai delivered an address where he spoke about various problems we face including annual burning.   Present at the ceremony in addition to a lively Symphonic Band from Dara Academy, students from a number of schools, public servants and people manning information booths were some senior army officers.

At the suggestion of Khun Sanya the following photos taken the same morning of deliberate burning of leaves in the army managed recreation area around the dam at Huey Teng Tao were show to the officer commanding Thailand’s northern region.

Fires lit by people at Huey Teng Tao and on other adjacent properties managed by the army is a perennial problem and fires often sweep into the adjacent Doi Suthep-Pui National Park.  While the unusually cool and wet hot season at the beginning of 2011 saw much improved air quality and far less fire than a typical year, circumstances early in 2010 were quite the opposite. The Google Earth image below, taken in March 2010 shows an area at Huey Teng Tao burnt that year.

On the left of the picture is a rectangular stand of teak trees. The area on the right was planted out with over 5000 native trees to mark the 80th birthday of His Majesty the King. After destruction of the area by fire, the land was subjected to an army tank training exercise which knocked down many of the surviving trees.  The tank tracks are clearly visible in the picture.

  (Click on the picture to see a large image)

We wish  Khun Payat  well in his new position and hope that he will be able to persuade the army to cooperate in reducing the problems of fire and smoke and sponsoring lasting revegetation of lands it manages with indigenous trees.

So I went to the site of Thailand’s most read English language paper the Bangkok post and searched for “Durban”. This produced two hits, one being an opinion piece from a Eurocrat and the other from the top UNOcrat.

Aljazeera.net gave about 20 reports with much more of substance. Aljazeera also mentions Occupy COP17 , which you might guess is a civil society attempt to raise issues which many, or in some cases apparently all, in government would prefer to avoid.

Our Chiang Mai comrade Tomoko from the Asia Pacific Women’s Law and Development organisation is at Durban to support the lobbying efforts of APWLD members, so Chiang Mai is not entirely left out of the picture.

In addition to Tomoko’s presence we all can participate by reading the  Occupy COP17 blog and posting our comments.

The beginning of December marks what has become Thai Environment Week and coincides with celebrations of Father’s Day and the King’s Birthday. To mark this a talk fest is happening at JJ Market, next to the Kham Tien plant market in Chiang Mai town and a parade and cycling activities are also planned.

Perhaps folk may wish to participate and highlight Chiang Mai’s failure to face the climate challenge and send a resolution of solidarity to Occupy COP17.

PS I have not yet been sent a program for the Chiang Mai events in English. Here are some meeting minutes in Thai.

1.นายอภิวัฒน์              คุณารักษ์         ผู้อำนวยการสำนักงานสิ่งแวดล้อมภาคที่ 1
2.นายฤชุชัย                 โปธา               สมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนเมตตาศึกษา
3.ดร.วสันต์                 จอมภักดี          C/O คณะวิศวกรรมศาสตร์ มช.

4.นายเสถียร                นันท                สมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนเมตตาศึกษา
5.นายอนุพันธ์             โตวัชรกุล        สมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนเมตตาศึกษา
6.Mr.Ed Loigorri                          RIVERSIDE CONDO
7.Mr.Russell Kirk Hollis       LANNA COMMUNITY LIFE NETWORK
8.นาวสาวสุวารี           สิงห์เพ็ชร        สำนักงานสิ่งแวดล้อมภาคที่ 1
9.นางสาวสังวาล         ทรัพย์มา          องค์การ Heifer International (Thailand)
10.นางจงกลณี                        คูหะสุวรรณ    โรงเรียนพระหฤทัย จังหวัดเชียงใหม่
11.Mr.Cheng Jih Te                       สมาคมไต้หวัน
12.นางสาวจรัญญา     สังขชาติ          สถาบันชุมชนเกษตรกรรมยั่งยืน ( ISAC )
13.นางสาวจันทร์หอม                         สหกรณ์เกษตรกรรมอินทรีย์ จังหวัดเชียงใหม่
14.นายมังกร                ใจมณี              กก.ทสม.ชม.
15.Mrs.Caroline Marsh              HEUSD+LCLN.ORG
16.นายเจษฎา              กันธาทอง        ชุมชนหลิ่งกอก/ ผึ้งน้อยเบเกอรี่
17.นายนฤปชา                        เมืองอินทร์       วาย.เอ็ม.ซี.เอ. เชียงใหม่ (Y.M.C.A.)
18.นางสาวอภิรดี         ตันติเวชกุล      ผู้อำนวยการโครงการ จริงใจ มาร์เก็ต เชียงใหม่
19.นายกฤษณ์              ชาตะไน          ผู้จัดการโครงการ จริงใจ มาร์เก็ต เชียงใหม่

เริ่มประชุมเวลา  13.30 น.

วาระที่ 1          เรื่องประธานแจ้งให้ทราบ

วาระที่ 2          เรื่องเพื่อทราบ

            2.1       การเตรียมสถานที่

                        -  ในวันพฤหัสบดีที่ 1 ธันวาคม 2554 ทุกหน่วยงานจัดเตรียมสถานที่ ณ ลานจริงใจ

            2.2       นิทรรศการและกิจกรรมในวันงาน

งานวันศุกร์ ที่ 2 ธันวาคม 2554

08.00-15.00 น. – ประกวดการจัดนิทรรศการ เสด็จประพาสเหนือ  โดยสมาคมโรงเรียนเอกชน

ภาคเหนือ

-  การจัดนิทรรศการของเครือข่ายต้านโลกร้อน ได้แก่ ชมรมจักรยานวันอาทิตย์,

องค์การไฮเฟอร์ฯ, Y.M.C.A., สำนักงานสิ่งแวดล้อมภาคที่ 1, มูลนิธิไทยรักษ์ป่า, สำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์พื้นที่ 16, โรงเรียนพระหฤทัย, อาสาสมัครทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเชียงใหม่, คณะกรรมการอนุรักษ์และประสานงานแม่น้ำปิง(คปรส.), วิทยาลัยพลศึกษาเชียงใหม่  ฯลฯ

09.00 – 10.00 น -พิธีเปิด  โดย ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่    (เครือข่ายต้านโลกร้อน)

(+การแสดง ฯลฯ)

- มีนิทรรศการและกิจกรรมบนเวที ตลอดทั้งวัน

10.00-12.00 น. – กิจกรรมบนเวทีของโรงเรียน ฯลฯ

13.00-15.00 น.  – การเสวนา หัวข้อ “ การร่วมกันทำให้คูเวียงเป็นเขตขับขี่จักรยานได้ปลอดภัย

เป็นพิเศษ ” โดย  ชมรมจักรยานวันอาทิตย์  เชียงใหม่

งานวันเสาร์ ที่ 3 ธันวาคม 2554

08.00-12.00 น. – ประกาศผลการจัดนิทรรศการ

09.30-12.00 น. – การเสวนา หัวข้อ “ เกษตรอินทรีย์และสวนผักหลังบ้าน” โดยองค์การไฮเฟอร์ ฯ

- มีนิทรรศการและกิจกรรมบนเวที ตลอดทั้งวัน

13.00-15.00 น.  – การเสวนา หัวข้อ “ร่วมกันเดินคนละนิด เพื่อสุขภาพและเพื่อให้ถนนเจริญประเทศ

ปลอดมลพิษ, จราจรไม่ติดขัด “ ด้วยมหาสามัคคีแด่ 84 พรรษา มหาราชา ” โดย ชมรมจักรยาน

วันอาทิตย์ เชียงใหม่

15.00-17.30 น. – เดินขบวนพาเหรดนานาชาติเทิดไท้องค์ราชันย์  ณ ข่วงประตูท่าแพ

มายังลานจริงใจ

18.00 น.          – เคารพธงชาติ

18.00-22.00 น. – พิธีถวายเครื่องราชสักการะและจุดเทียนชัยถวายพระพร ตัวแทนแต่ละองค์กร

ทุกหน่วยงาน  ถวายพุ่มเงินพุ่มทอง

-  การแสดงจากชมรมรักษ์ศิลปวัฒนธรรมเชียงใหม่ จำนวน 2 ชุด ดังนี้

ชุดที่ 1 คือ ชุดไทยภาคกลาง  และ ชุดที่ 2 คือ ชุดไทยล้านนา

- การแสดงดนตรีจากกลุ่มนานาชาติ เป็นเพลงพระราชนิพนธ์ทั้งหมด  เช่น ดนตรีแจ๊ส , ร้องโอเปร่า

งานวันอาทิตย์ ที่ 4 ธันวาคม 2554

08.00 น.          – กิจกรรมการปั่นจักรยาน “เดินทางไร้มลพิษ  พิชิตดอยสุเทพ2554”

(เป็นการปล่อยขบวนจักรยานเพื่อร่วมเทิดพระเกียรติฯ)

09.00-12.00 น.  – เวทีเสวนาและเดินชมพื้นที่ในหัวข้อ “ การอนุรักษ์และการฟื้นฟูคุณภาพแม่น้ำ

แม่ข่า”  โดยอาจารย์วสันต์, ชุมชนหลิ่งกอก, ชุมชนศรีมงคล, Y.M.C.A.

วาระที่ 3          เรื่องเพื่อพิจารณา

-  ขอความร่วมมือจากทุกหน่วยงานแจ้งจำนวนผู้เข้าร่วมเดินขบวนภายในวันเสาร์

ที่ 19/11/54 เพื่อจะทำการสรุปจำนวนคนที่แน่นอนว่าเหมาะสมที่จัดขบวนพาเหรดหรือไม่สามารถแจ้งได้ที่ คุณฤชุชัย

โทร.หมายเลข 086-9111005

-  ครูจงกลนี เสนอให้ทำจดหมายขอความร่วมมือจากโรงเรียนในเขตเทศบาล,

โรงเรียนเอกชน, มหาวิทยาลัยต่างๆ ส่งนักเรียนเข้าร่วมเดินขบวนอย่าง 50 คนต่อโรงเรียน

- รูปขบวนพาเหรด  อาจจะนำช้างมาเข้าร่วมขบวนด้วย ซึ่งอยู่ระหว่างการติดต่อกับ

ปางช้างแม่ตะมาน

- สมาคมไต้หวัน จะส่งสมาชิกเข้าร่วมเดินขบวน จำนวน 10 คน

-  คุณนฤปชาและคุณแบงค์ จะประสานงานกับกลุ่มช้างพันธ์เกี่ยวกับจำนวนนักเรียน

ที่จะมาร่วมเดินขบวน

- องค์การไฮเฟอร์ฯ จะจัดพื้นที่สนามหญ้าทั้งหมดเพื่อจัดนิทรรศการ ( ผัง หมายเลข 6 )

-  บูธนิทรรศการของ YMCA. จะจัดร่วมกันกับคุณซิลเวีย โดยคุณซิลเวียมีโปสเตอร์

เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม เช่น ไม่เผาขยะ เพราะทำให้อากาศเป็นพิษ, ควันพิษจากควันรถ ฯลฯ  และของบประมาณจากคณะกรรมการ ในการจัดทำโปสเตอร์สี่สีจำนวน 40 แผ่น คาดว่าจะใช้งบประมาณ จำนวน 1,200 บาท ส่วนใบปลิว ขนาด A4 ขาวดำ ทางY.M.C.A. ยินดีจะจัดทำให้คุณซิลเวีย

-  การจัดนิทรรศการของโรงเรียน ทางสมาคมฯ ได้ออกจดหมายเชิญออกไปยัง

โรงเรียนต่างๆ แล้ว แต่ยังไม่มีการตอบรับ

- ขอทางเจเจ ขยับเวทีกิจกรรมและเวทีเสวนาห่างกันเพราะเกรงว่าเสียงจากสองเวที

จะรบกวนกันเอง

-  การตกแต่งสถานที่จะเน้นเรื่องสิ่งแวดล้อมเป็นหลัก

-  จัดหาร้านจำหน่ายอาหารและเครื่องดื่มมาจำหน่าย รวมถึงเน้นย้ำให้ใช้วัสดุจาก

ธรรมชาติ เช่น ใบตอง ไม่ให้โฟม อาจจะแจกคูปองเป็นรายวันๆละ 40 บาทต่อคน ,

-  สำหรับนักเรียนหรือเจ้าหน้าที่ที่มาช่วยงานนั้น  ต้องดูแลดีๆ จึงขอทางเจ เจ จัดหา

ข้าวกล่อง จำนวน 200-300 กล่อง อาจจะหาสปอนเซอร์จากร้านค้าในโครงการฯ เอง

-  คุณซิดนีย์ มอส จากกลุ่มเชียงใหม่เฟรนดส์  จะนำชาวต่างชาติมาบรรเลงดนตรี

ระหว่างเดินขบวน  แต่ชาวต่างชาติกังวลเรื่องใบอนุญาตเข้าทำงาน (Work Permit)  คุณฤชุชัยแนะนำให้ส่งรายชื่อมาในนามของเชียงใหม่เฟรนดส์เพื่อขออนุมัติจากผู้ว่าราชการจังหวัดฯ

-  การเดินทางไปร่วมขบวนพาเหรดนั้น จะขอความร่วมมือจากกรีนบัสนำรถมาบริการ

รับ-ส่ง ซึ่งผู้ร่วมเดินขบวนฯ นำของตนมาจอดที่ลานจอดรถ ของโครงการ เจ เจ มาร์เก็ต และนั่งรถของกรีนบัสออกเจเจไปที่ข่วงประตูท่าแพ และกลับมาที่ลานจริงใจ บริเวณจัดงานฯ

-   ประชุมครั้งต่อไป วันเสาร์ ที่ 12 พฤศจิกายน 2554 เวลา 13.30 น.  ณ หอเชียงเลอ

เหนือ โครงการ จริงใจ มาร์เก็ต เชียงใหม่

ปิดประชุมเวลา 16.30 น.

Hi Ricky,

I have just been watching a documentary called “Up in Smoke” on the UK Channel 4 network – possibly available on-line. It tells the story of a British scientist, Mike Hands who has been working in Central America, mostly Honduras, for some years trying to reduce the negative effects of “slash & burn” cultivation. Apparently besides destroying the rain forests, slash& burn puts much more carbon into the atmosphere each year than all forms of carbon-emitting transport put together. He found that by planting a tree called Inga  he could hold the nutrients in the soil.

The method of crop planting is called “alley cropping” as the crops (mostly maize & beans) are planted in “alleyways” through the Inga. Unlike traditional slash and burn where you get one good crop after the burn then the soil fertility drops off so you have to cut a new patch, with Inga the fertility remains pretty constant enabling multiple crops and the the subsistence farmers can remain in one place.

For whatever reason he has been unable to convince the world that this system works, though he has had considerable success with farmers in Honduras who once they saw the system in action were quick to adopt it as it provides them with sustainable crops, involves much less work than slash and burn every year and also enables them to stay put on one bit of land rather than moving on every few years. I understand that Inga species are all native to South & Central America and belong to the Mimosa family. Your mission, if you choose to accept it, is to find a native S. E. Asian tree that would do the same thing!

The above is a very short précis of a much more complicated story but with half of Borneo, Indonesia, Thailand & Lao going up in smoke every year this approach must be worth investigating.

Let me know when you’ve cracked it!

Cheers, Iain

Farmland erosion in Laos , September 2011

Well Iain, there have been attempts at cracking the problem here e.g. promising trials of Peltophorum dasyrrhachis, a native of these parts but to the traveller’s eye no implementation of alley cropping.

Perhaps some of our farming readers can bring us up-to-date?

4-8 July 2011
9 am-5 pm daily @ Le Meridien Hotel, Chiang Mai Thailand
Open to the public 4-6 July

Days 1 & 2 have 2 concurrent discussions

Day 3 -  July 6th

German Magazine DIE ZEIT chomsky interview (English AND GERMAN)

Read more: http://chomsky-must-read.blogspot.com/2011/06/german-magazine-die-zeit-chomsky.html#ixzz1QeNTzgK8

Dear Physicians for Global Survival (PGS),

I was contacted today by Julia Morton-Marr, the founder of the International Holistic Tourism Education Centre [IHTEC] and Vice President Education for the The Council on Global Issues (Science for Peace).
www.ihtec.org

Julia recommended that I contact someone at PGS since your organization works on “Nuclear Issues” and is also “concerned about global energy sustainability and climate change issues” along with health and security.

In consideration of the ongoing Nuclear disaster in Japan –  the ongoing multiple Nuclear MELTDOWNS that are now underway (as I write this) — , I noted yesterday that the Japanese government has recently raised the maximum allowable exposure for nuclear workers to 250 millisieverts from 100 millisieverts.
It was described as “unavoidable due to circumstances“.  This was back in March:
http://www.thesun.co.uk/sol/homepage/news/3475306/Nuclear-nightmare-in-Japan-worsens.html?OTC-RSS&ATTR=News

The damaged Fukushima Dai-ichi power plant has already leaked dangerous radiation into the environment.
There are HUGE fears over food contamination in Japan right now and the entire Pacific food chain is likely to be affected**.
http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/asia/japan/8394963/Japan-nuclear-crisis-fears-over-food-contamination.html

This disaster in Japan could even result in the gross radioactive contamination of the large urban populations of Japan.
If the wind blows the wrong way cities like like Tokyo could be the recipient of a massive cloud of deadly radioactive gasses.
It could become a really horrible crisis.  It is actually a wake-up call for nuclear energy.

Incredibly, I also just learned that the World Health Organization actually intends to double the “maximum allowable uranium in drinking water” worldwide and international regulators like the International Commission for Radiological Protection (ICRP) continue to push allowable levels of radiation upwards, forcing the public toward chronic exposures of low levels of radiation. (No level of ionizing radiation is safe.)

Considering that the Japanese are some of the biggest Seafood eaters in the world — and in particular, raw seafood (Sushi and Sashimi) is a staple part of their diet, the fact thatRadioactive water from the Japanese nuclear plant is deliberately being dumped into the sea‎ is already beyond criminal!~
http://www.voanews.com/english/news/asia/east-pacific/Japan-Nuclear-Plant-to-Release-Contaminated-Water-Into-Ocean-119169659.html
As well, they are already halting the sale of vegetables from several areas of Chiba prefecture, which borders Tokyo because they “have tested above the legal limit for radiation”.

I am a Steering Committee member of the Canadian Biochar Initiative (www.biochar.ca), am President and Co-founder of Biochar-Ontario (a not-for-profit organization) and an Advisory Committee Member of the IBI (International Biochar Initiative - http://www.biochar-international.org/).

We have recently learned that is likely that it may be possible to utilize Biochar — along with specialized natural fungi like the ones that have been growing prolifically around the Chernobyl plant in Russia, to soak up (and hopefully permanently “sequester” ~ if harvested and pyrolyzed), the ionizing radiation from radionuclides that are in the soil.

– In other words, we may be able to remove these contaminants directly out of the soil with the use of specialized inoculated Biochar (blends) that promote the growth of these particular strains of natural soil fungi — which will also (coincidentally) promote the regrowth of the coastal forests … which in turn should be able to help protect the Japanese people against future catastrophic events like the Tsunami.  (In a similar way to the protection that Mangroves provide to coastal cities against Hurricanes in the Gulf of Mexico and Florida.)

I wished to bring this to your attention because we [certain members of the Canadian Biochar Initiative and Biochar Ontario, including myself], have been involved in an international Public Awareness Programme called “5ivePlanets“.
see: http://5iveplanets.org/ (Japan)

I have been attempting to head up an initiative called, “5ivePlanets Canada“, and one of our first tasks has been to assist with a project to bring the Tokyo Sinfonia[www.tokyosinfonia.com], a highly professional ensemble of 19 Japanese string players conducted by Robert Rÿker in Tokyo, into Canada from Sunday April 24 until Thursday April 28 (with scheduled Performances in Ottawa, Montreal and Toronto).

This series of Charity Concerts in Canada is intended to be a Musical Fund-Raising Charity Concert Tour to raise money for the 5ivePlanets Japan initiative, whose mission is to leverage both education and technologies that work in balance with the natural cycles of the earth to increase our capacity to provide for our collective children on the one and only planet we actually have.

They will be establishing a 5ivePlanets Interpretive Center in an eco-restored house in Asahi Ward of Yokohama City and will provide education about managing resources wisely and demonstrating technologies to produce nourishing food without wasting water, depleting soil, or using petroleum based fertilizers.  These Biochar concepts can be applied in both urban and rural contexts and are geared toward developing platforms for sustainable communities.

Their Projects will include proof of concept demos of aquaponics systems, biochar humanitarian stoves and urban agricultural techniques, along with explorations of method of utilizing Biochar for the decontamination of radioactive soil using “specialized natural fungi” (with Biochar).

The use of Biochar to prevent radionuclides from entering growing plants and entering the food chain as well as preventing these highly toxic contaminants from entering run-off water from farms and forests and getting into the water supply system will be one of the priority research projects of the emerging Global 5iveplanets Research Network, the founding members of which are Canada and Japan.  (With some assistance from our friends at the University of Massachusetts and the Pioneer Valley Biochar Initiative at UMass.)

I was hoping that you might be able to forward this message, along with the attached documents to your members and contacts in order that we might begin to raise awareness about the ongoing critical situation in Japan and our efforts at informing people about one of the possibly critically important technologies that could be utilized in Japan — and elsewhere around there world wherever soil contamination is affecting food security — to begin the long process of “restoration” of the natural ecosystems that have been affected by these (multiple) natural disasters.

See also

“Prescription for Survival”: A Debate on the Future of Nuclear Energy Between Anti-Coal Advocate George Monbiot and Anti-Nuclear Activist Dr. Helen Caldicott

Dear Chiang Mai Friends

I wish you well for your Solidarity march this Sunday but as I am in Viet Nam I regret I cannot join you.

I suggest the terrible tragedy still unfolding in Japan will prompt the Japanese people to seriously consider the defects in their society which have made the consequenses of predictable natural event so very dire. It should also be a lesson to the rest of the World on how not to develop. The challenge for all countries will then be how we can restructure our societies to lessen the likelyhood of more simlar disasters.

I remember in the 1970′s meeting Japanese activists visiting Australia when the office of FoE (Friends of the Earth) was in a tiny house in Melbourne’s inner suburb of Carlton. They brought with them pictures of the horrors of Mercury & Cadmium poisoning from Mimimata in Japan and together we campaigned to prevent the mining of Australian Uranium for export. Then we predicted the nuclear disaster which we are now living through.

I also recall some years ago a radio program which described the Tokyo region, with its megapolis covering a huge area as the first place on Earth likely to undergo catastrophic collapse. The next great quake in the Tokyo region has the potential to be far more destructive in terms of life and property than what we witness now. Far worse than the Atom bombs of Hiroshima and Nagasaki.

So why has Japan found it self in this situation? There appear to be two reasons.

Firstly the population has grown far greater than the fragile environment can safely support. When natural disaters strike they need not be human calamaties if people occupy sturdy homes and work places far from land which will sweep them away in landslides and out of flood zones. But building communities to accomodate large populations in such a manner requires massive amounts of energy hungry steel and concrete.

This leads to the second factor. Japan is a high energy use society which uses and produces great quantities of consumer goods. Despite the fact that the country has excellent public transport networks and bicycle use is very high, as can be seen from the wake of the tsunami, the private motor car is widely used and Japanese aviation (according to last nights news report) accounts for around 10% of World aviation.

So how can folk in other countries best help the Japanese, or for that matter Pakistan where 6 million people were made homeless in last year’s floods? Is not the rest of the World building societies like Japan with too many people and excessive energy use? To make life in Japan sustainable does not the country have to say goodbye to the motor car and to flying? To help Japan do we not have to do the same.

In Chiang Mai is it not time we turned from the car and motor bike to the bicycle? Is it not time to cease building concrete and steel apartment buildings and houses, stopped concreting and widening roads? Doing these things is the best way we can help Japan rebuild but there is more to be done.

We need to make Chiang Mai safe for the eventuality of an earthquake here. Four hundred years ago a quake rent asunder the Chedi Luang. We need to survey all the city’s buildings to ensure they do not suffer collapse. For example I live atop a twelve storey apartment house which has a large empty swimming pool on the roof. Were it to be full of water I am told the building would be more stable in a quake. Should the owners not be required to maintain the pool? And what about the neighbours? Next door a new eight storey block is under construction. The building itself is earthquake proof as it has a huge thick solid steel and concrete foundation, but could my building topple and bring about its destruction?

And my last suggestion is about how to help the many Japanese residents of ChiangMai. Perhaps some would benefit from being given an extended period of refuge here as their homeland struggles to re-house the people who have lost their all. Please use the solidarity march to ask our Japanese friends here how best we can help them.  …  Best Wishes, Ricky Ward